energy borders_tajikistan_pamirs_jurt2

De energiefietsers zijn terug: hun verhaal op radio 1!

Op 14 juni stapte het Nederlandse stel, Martine Verweij en Marijn Engels in Warschau op de fiets om 3,5 maand later Almaty in Kazachstan te bereiken. Ze wilden een ander perspectief bieden op de internationale energieproblematiek. De landen die ze aandoen zijn extreem afhankelijk van Rusland of zijn zelf een fossiele grootmacht. Wat hebben de energiefietsers geleerd van de tocht? Luister mee naar hun verhaal op Radio 1, Bureau Buitenland, een fragment van 2 oktober. 

Meer info over de energiefietsers op: http://www.energyborders.nl

Martine Verweij

Is doen het nieuwe denken?

Vorig jaar besloot ik het dak van mijn Amsterdamse appartement te ‘vergroenen’; ik had gelezen over de waterproblematiek waar steden mee kampen[1], de massale bijensterfte die internationaal speelt[2], de warmte die steden vasthouden (huizen koelen gaat in de toekomst een groter probleem worden dan huizen verwarmen) en het belang van groen in de stad om fijn-stof te verminderen en CO2 uit de lucht te halen. Ik had ook ervaren dat mijn appartement erg warm kan worden in de zomer en hoopte dat een paar stroken sedum in de zomer voor verkoeling zouden kunnen zorgen. Intussen weet ik dat het sedum nauwelijks verkoelend werkt in de zomer of isolerend in de winter dat de katten van de buren het sedum als een soort Efteling-attractie ervaren en dat mijn rechterburen gevoelig zijn voor esthetiek – ze vonden het sedum zo mooi dat ze dit daags nadat ik het neerlegde ook aanschaften.

Of ik echt bijdraag aan watermanagement, of mijn zonnepanelen meer rendement hebben en of er bijen zijn die profijt hebben van mijn vegetatie; ik weet het (nog) niet. Maar toch weet ik meer dan ik wist voordat ik deze actie ondernam en er vanuit allerlei invalshoeken over las. Mijn denken over groene daken is aangescherpt, door te doen.
Read more…